New foundland

Het is alweer even geleden dat we iets getypt hebben. We hadden er eerlijk gezegd ook niet veel zin in, want het is te mooi hier om achter een laptop of op een iPad te zitten.  We hebben in deze tijd al heel wat meegemaakt. Maar volgens mij waren we gebleven dat we in de rij van de ferry stonden. 

BOARDEN! Op m'n verjaardag naar new foundland met de ferry. Deze ferry vertrekt van Nova scotia naar new foundland. Het meest oostelijk deel van canada en een provincie vormt met labrador. Ze spreken hier krom schots-Engels-Iers. Ze noemen zich de newfie's. Laten we zeggen de meest vriendelijke mensen op aarde. Doen alles voor je en doen dat ook heel graag.  Qua WILDLIFE  is er behoorlijk wat, ruim 4800 elanden en er zijn dan ook veel ongelukken geweest afgelopen jaar. 660 stuks. Ik heb zo'n beest liever niet op m'n motorkap.  Genoeg info te vinden op Google, maar dit is een heel mooi stukje land. Een aanrader voor iedereen. 

Eenmaal een plekje gevonden installeert Manon zich al met haar slaapzak  op een niet zo comfortabele stoel. Gelukkig zitten we bij het stroom en de nooduitgang. Dit geeft ons de gelegenheid om nog een aflevering game of thrones te kijken, en op de grond te slapen. Er struikelt toch niemand over ons heen voor de nooduitgang, is te hopen....
Ik ga een biertje proberen te scoren, om zo m'n verjaardag in te luiden. Helaas geen bier voor op het dek. Alleen in de afthanse bar mag je een biertje drinken. De vrouw die achter de bar staat en een cocktail mixed staat de volgende ochtend de mensen te begeleiden naar hun auto's en daarna de auto's te begeleiden naar de uitgang van de boot. Hoezo multifunctioneel. Ik gok dat ze de wc's niet schoonmaakt, die zijn me goor.  Ik loop nog een rondje en hoor wel iets omgeroepen worden, maar luister er niet naar. Eenmaal terug bij Manon zegt ze dat de eigenaar van de gele Dodge camper van met licenseplate bthv719 naar dek 3 moet omdat de lampen nog aan zijn. Shit. Long way walk tussen al die dikke trucks, Ronald dit is echt wat voor jou! Helaas geen Scania haha. Lamp binnen uit doen en ook maar eens gaan zitten. We starten de laptop op en beginnen te kijken, na een half uur gaat Manon slapen en kijk ik nog een film. Jamesy boy, aanrader!  Manon heeft geen prima tour in genomen en gaat dus op de grond liggen, kijken of dat helpt. Lange nacht met met hardere snurkers dan ik ben. Dus oordopjes in slaapzak over m'n kop, en ik ga ook houtzagen. Dit deed me een beetje denken aan de busreis van het centrum van Stockholm naar het vliegtuig. 5 houtzagers op en rij. Ik ga geen namen noemen. Eenmaal wakker sochtends, toastje halen en kop koffie. Hup de auto in en rijden naar grandfalls-Windsor. Het is me schijtweer en je ziet bijna niets. Ik heb sowieso niet veel meegekregen van de eerste 2 uur, ik lag te slapen. Het weer klaart op en we gaan nog even langs een visitors centre voor WiFi en Facetimen nog Ff. Manon verrast me met een taartje en daarin een kaarsje met muziek, slingers, en gezang.  Zo lief. Voordat we de laatste 300 km rijden naar grandfalls, waar de nanny van Amanda woont eerst nog langs een uitzichtpunt van captain James Cook. http://Www.wikipedia.nl .
We rijden verder over een weg wat je geen weg mag noemen. Zoveel gaten en kraters zijn er niet eens op de maan! Het duurt ook niet lang voor we ons eerste eland zien.  Cool beest. Helaas geen mannetje met z'n mooie gewei. Nog geen tien minuten daarna doet Basher raar. Ik kijk in m'n spiegel en zie zwarte rook bij de uitlaat. NEEEEEEEE! Ik denk een motorisch probleem, maar gelukkig is het een klapband waar zwarte rook uit komt. Pfiew. Precies op een afslag zetten we hem neer en bellen we de CAA de canadeze anwb. Na anderhalf uur komt er een opa en kleinzoon. Krikkrik flop flop tadaa nieuw band er op. Nog 100 km en we zijn bij judy. 
Wanneer we aankomen in grandfalls ( een stadje met 15000 inwoners) hebben we gauw het huis gevonden en worden we hartelijk ontvangen door judy, Bud, en babe. Zo noemt Bud z'n vrouw constant. We zijn haar echte naam ook vergeten trouwens.  Mashed patatoes, carrot, and chicken. Ohja wat lekker na wat simpele maaltijden. Zo lief! Ze hebben een taart laten maken met daarop een tekst happy birthday Elroy. Na 2 opscheppen en een halve taart neemt Bud ons mee naar een vistrap. Vergeleken met een vistrap in Nederland is dit de vergelijking met een muis en olifant. Zo groot. Helaas is de zalmtrek er nog niet dus staat hij nog uit. We rijden nog een rondje door het stadje waar we bij een meer nog een bever zien en we nog wat staan te genieten van het uitzicht. Op de terugweg naar het huis gaan we langs de vele huizen die hij bezit. 23 in totaal. Mooi pensioentje. Thuis nog Ff douchen en lekker slapen. Heerlijk. Je leert de kleine dingen steeds meer waarderen. Shine bright like a diamond, live like a dime . Volgende dag naar sharons tire. Een nieuwe band halen voor onze sparetire. Alweer een lachtertje. 50 dollar inclusief opzetten en controle over de andere banden. Positiviteit alom. 
Amanda blijft een paar dagen bij haar nan, en Bud en wat andere familie. Wij trekken naar het noorden. Gros morne national park. ( http://www.wikipedia.nl) m.a.w. Megamooi en op de lijst van Unesco.